W nicości morza trwam
  Wzruszenia ciągłym brak
  Szre nibo pełne ludzkich dusz
  Chyb chciałbym już tam być
  Zakołysany dzień opóścił ziemski brzeg
  Moja głowa pełna myśli jest
  Jak nabrzmiały z ptaków krzew
    Podobny chmurom zbieg
  Prowadzi wszędzie mnie
  Gdzie zmysły gubią sens
  Gdzie czarny pada śnieg
  Powoli tracę wzrok
  Co mogę zrobić to żyć do utraty tchu
  Zawrócić zdążę wiem
  Zaskoczę światłem zmierzch
  Gdzieś na końcu świata odnajdę się
  Chyba chciałbym już tam być